Logo mooiuden.nl
  | Fotonummer: b16106
Column

Tinie Kardol. Een doorzetter

  Column

"Als ie wat minder voetbalde, zou ie de beste van de klas zijn".

Een van de uitspraken die pa en ma Kardol over hun jongste spruit regelmatig ter ore komt. Zowel tijdens zijn lagere schoolperiode bij Schenk, als gedurende zijn mulojaren, vertonen zijn leerprestaties hetzelfde beeld: Vlug en helder, dat wel. Maar aan huiswerk heeft Tinie Kardol een broertje dood. Bij UDI'19 gaat alles van een leien dakje. Hij gooit zijn hele ziel en zaligheid in dat spelletje. Hij brengt het legendarische motto van Ernst Happel, de voormalige coach van Oranje, in praktijk…"Nicht loelen, fussball spielen"! Hij loopt zich het apezuur en kruipt a.h.w. in de bal. Hij speelt met o.a. Tiny Verhoeven, Bartje van Lanen, Anton Jetten en Wim van Cuyk in het zogenoemde "Elftal van de 20e eeuw" en wordt drie jaar op rij kampioen. Op Tinie's palmares prijken nog meer successen en ook burgemeester Schampers is trots en het team wordt op het gemeentehuis gehuldigd. Voetballen is een zegen voor hem. Het kost geen huiswerk, hooguit wat jongleeroefeningen met de bal aan de voeten, af en toe afgewisseld met wat dolfijnachtige kopstootjes. De andere "hoofdzaken" tijdens de schoolbankperioden kosten hem teveel discipline en daar zit hem de kneep. Terwijl het heldere brein hem weliswaar komt aanwaaien, blijft het beklijven van de leerstof wat achterwege. Het lijkt of zijn geest, wat verdieping van de leerstof betreft, er wat achteraan hobbelt en niet dezelfde tred verkiest als zijn voetbalaspiraties. Het wordt tijd voor een inhaalslag….en Tinie slaat de hand aan de ploeg. Na zijn mulodiploma flikt ie het hem, om, via het PBNA, ook het HBS-getuigschrift te behalen en onvervaard rondt hij de opleiding voor A-verpleegkundige af en studeert pedagogiek aan de Katholieke Leergangen. Zijn doctoraal in de sociale wetenschappen, dat hij met lof behaalt, vormt tenslotte de kers op de taart. In 2004 doet hij er een schep bovenop door te promoveren in de gezondheidswetenschappen. Sinds 2011 bekleedt hij in Brussel de Leerstoel gerontologische vraagstukken, zoals ouderdomsverschijnselen en vergrijzingsproblemen. In zijn in 2018 uitgekomen actuele boek "Oud worden is niet voor watjes" laat hij niet na, op een wat speelse manier, zijn gedachten over vergrijzing en seniele aftakeling de vrije loop te laten en levert tegelijk het bewijs dat men van zijn werk zijn hobby kan maken. Verschafte de UDI-periode en de omvangrijke studietijd hem al veel voldoening, zijn huidig leven levert hem andermaal de status op van de contente mens. Het balletje kan raar rollen !

Toon Swinkels

Reageer als eerste
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooiuden.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=540" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=6037612&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=mooiuden.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=540" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
 
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=9813293&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooiuden.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=540" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=6037610&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooiuden.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=540" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>